آهوها شامل چند گونه هستند؟

شرح
 آهو یا غزال شامل گونه‌های زیادی از بزکوهی و سرده غزال است و یا در گذشته چنین در نظر گرفته می‌شد. آهوها به عنوان جانورانی چابک شناخته می‌شوند. آن‌ها می‌توانند ناگهانی سرعت خود را به ۹۷ کیلومتر یا ۶۰ مایل در ساعت برساند و یا هنگام دویدن سرعت خود را در ۴۸ کیلومتر (۳۰ مایل) در ساعت نگه دارد.
آهوها بیشتر در صحراها، مرغزارها زمین‌های چمن و ساوانای آفریقا، جنوب غرب آسیا، آسیای میانه و شبه‌قاره هند دیده می‌شوند. این جانور بیشتر به صورت گله‌ای زندگی می‌کنند و از گیاهان نرم و لطیف و برگ‌ها می‌خورد و کمتر به گیاهان خشن رو می‌آورد.
آهوها اندام به نسبت کوچکی دارند. بلندی بیشتر آن‌ها تا شانه، میان ۶۱ تا ۱۱۰ سانتی متر ۲ تا ۳٫۵ پا است و رنگ آن‌ها قهوه‌ای مایل به زرد است.آهوها در سه نژاد: غزال، اودورکاس و نانجر دسته بندی می‌شوند.
خود غزال‌ها ۱۳ گونه دارند که چهار گونه آن‌ها نابود شده‌است آهوی قرمز، آهوی عربی، آهوی ملکه سبا و آهوی سعودی و بیشتر آهوهایی که جان سالم به در برده‌اند در خطر نابودی اند. آن‌هایی که نزدیک ترین خویشاوندی را به غزال‌ها دارند عبارتند از آهوهای تبتی، مغولی گونه‌هایی از نژاد پروکاپرا سیاه آسیایی یا سرویکاپرا، ایمپالای و اسپرینگباک آفریقایی است.
یکی از خانواده‌های گسترده آهوها، آهوی تامسون است (تامسون اودورکاس) بلندی آن‌ها تا شانه ۵۲ تا ۶۷ سانتی متر ۲۰ تا ۲۶ اینچ و رنگ آن‌ها قهوه‌ای و سپید همراه با یک نوار سیاه ‌است. نرهای آن‌ها شاخ‌های بلند و بیشتر خمیده دارند. آرام تر می‌دوند ولی پرش‌های بلندی پیش از گریز دارند. این جانور در خطر حیوانات درنده مانند شیرها یا یوزپلنگ‌ها است.

گونه‌ها
آهوها در سه نژاد و چندین گونه دسته بندی می‌شوند،در ادامه چند گونه از آن‌ها که نژاد غزال دارند آمده‌است:

1. جبیر
یکی از انواع آهوی بومی شبه‌ قاره هند و ایران است. در گذشته این حیوان یکی از انواع غزال گرمسیری پنداشته می‌شد اما مطالعات ژنتیکی جدید جدایی این دو جانور را مشخص کرده ‌است. این حیوان در کشورهای هندوستان، بنگلادش، پاکستان و ایران دیده شده ‌است و بیشتر در مناطق بیابانی و گرم زندگی می‌کند.این جانور شباهت زیادی به آهو یا غزال گواتردار ایرانی دارد. مهمترین تفاوت‌های آن با آهو این است که‌اندازه‌ای کوچک‌تر و بدن ظریف‌تر و لاغرتر دارد. هر دو جنس نر و ماده شاخ دارند در حالیکه در آهو فقط جنس نر شاخ دارد.گوش‌ها و دم آن معمولاً از آهو بلندتر است. ماده‌ها دارای شاخ‌های نازک و بلند هستند، شاخ جبیرهای نر قوس زیادی به خارج ندارد و قدری موازی به نظر می‌رسد. حیوان پرطاقتی است و شرایط مناطق کویری را به خوبی تحمل می‌کند، به آب کمی نیاز دارد و آب مورد نیاز خود را از گیاهان تامین می‌کند، مثل آهو تشکیل گله‌های بزرگ نمی‌دهد، به شدت انسان گریز بوده و در مناطق خشک تر زندگی می‌کند، از نظر رنگ هم شبیه آهوست.جبیر جزء حیوانات تیزرو محسوب می‌شود و با سرعت ۸۰ کیلومتر در ساعت می‌تواند بدود، البته دویدن جبیر بدون پرش صورت می‌گیرد. مهمترین دشمن طبیعی این حیوان با توجه به سرعت بسیار بالا و محل زندگی یوزپلنگ است.محل زندگی جبیر در ایران سیستان و بلوچستان، و کویر مرکزی و لوت از تا پارک ملی کویر، اصفهان، کرمان، لارستان و سایر نقاط جنوبی ایران است.
 
2. آهوی گواتردار ایرانی
آهوی گواتردار ایرانی یکی از دو گونه آهو است که در ایران زندگی می‌کند.از جبیر بزرگ‌تر است و در قسمت‌های کمتر خشک کویر زیست می‌کند. بلندی آن به بیش از ۷۰ سانتیمتر می‌رسد. ماده‌ها معمولاً شاخ ندارند. پیشانی آهوهای نر موهای سفید دارد.

3. غزال هندی

4. آهوی کوهی
آهوی کوهی یا غزال کوهی گونه‌ای غزال است. این حیوان بومی شبه‌جزیره عربستان و نواحی اطراف آن است و پراکندگی آن در این مناطق وسیع اما تراکم آن بسیار کم است.زیستگاه آهوی کوهی ارتباط نزدیکی با زیستگاه گونه‌های درخت اقاقیا دارد. این گونه با افزایش دمای هوا در دوره متأخر عصر هولوسن بخش‌هایی از قلمرو خود را به جبیر دیگر گونه غزال واگذار کرده که به‌خوبی برای زندگی در هوای گرم تکامل یافته‌است.

مشخصات جسمی
طول بدن و سر غزال کوهی بین ۹۵ تا ۱۰۵ سانتی‌متر، ارتفاع شانه ۶۰ تا ۸۰، طول دم ۱۵ تا ۲۰ سانتیمتر و وزن ایشان ۱۵ تا ۳۵ کیلوگرم نرها ۱۷ تا ۳۵ کیلوگرم و ماده‌ها ۱۵ تا ۲۵ کیلوگرم است. هر دو جنس دارای دو شاخ به عقب برگشته و تقریباً S شکلند که به فاصله ۲۵ میلی‌متر از یکدیگر روئیده‌اند.
شاخ ماده‌ها کوتاه ۸ تا ۱۵ سانتیمتر، ضعیف و دارای حلقه‌های نامشخص است. شاخ نرها بلندتر ۲۲ تا ۲۹ سانتیمتر ظریف و چنگی ‌شکل است که به‌تدریج از یکدیگر دور شده و تنها انتهای آن‌ها به سمت داخل و جلو خم شده‌است. کارکرد شاخ‌ها در وهله اول دفاع در برابر شکارچیان است مثلاً با ضربه زدن به دشمنان کوچکتر.
بینایی حس اصلی برای تشخیص شکارچی است و از بویایی بیشتر برای یافتن غذا استفاده می‌شود. گوش‌ها نسبتاً کوتاهند. رنگ بدن قهوه‌ای خاکستری یا شکاری تیره با یک ناحیه مشخص روشن و نوارهای تیره پهلویی است که روی بینی در بیشتر موارد مشخص است.
 
رفتار
آهوی کوهی روزگرد و به ‌شدت قلمرو طلب است. قلمرو آن‌ها با فاصله زیادی از یکدیگر جدا می‌شود. آن‌ها سه نوع گروه تشکیل می‌دهند: گله‌های مادر- فرزندی، گله‌های نرهای جوان و قلمرو نرهای تنها.
نبرد بین غزال‌ها با رسیدن نرها به بلوغ مرتباً انجام می‌شود. البته نبرد نرهای همسایه بر سر قلمرو بیشتر نمایشی است و از خشونت کمتری نسبت به نبرد بر سر تصاحب ماده‌ها برخوردار است. نرهای نابالغ در جنگ‌ها، نسبت به نرهای بزرگسال یا صاحب قلمرو، بسیار بیشتر از شاخ خود بهره می‌جویند.آهوی کوهی مرتباً در جستجوی غذا در مسافت‌های بیش از ۱۲۰ کیلومتری مهاجرت می‌کند. سرعت دوی این حیوان بسیار بالاست و می‌تواند با سرعت ۸۰ کیلومتر در ساعت چندصد متر بدود.

 
لینک منبع
  • 353 بار نمایش
ورود
نام کاربری
کلمه عبور
رمز عبور خود را فراموش کرده اید ؟ یادآوری رمز عبور
© 1398, All rights reserved Entitex Co