آشنایی با 5 نوع روباه که تا کنون نمیشناختید.

شرح
1. روباه قرمز
روباه قرمز که به نام روباه معمولی نیز معروف است در بسیار از نقاط دنیا از جمله آسیا و شمال آفریقا و اروپا و آمریکا و حتی در استرالیا پراکنده شده است.این روباه فراوان ترین گونه سگسانان است که در ایران مخصوصا به علت فرهنگ غلط عامه در مورد رفتار این حیوان بسیار مورد آزار و اذیت و کشتار قرار گرفته ‌است.با این حال این کشتارها خوشبختانه هنوز باعث تهدید نسل این حیوان به صورت جدی نشده ‌است.این حیوان دشمنان بسیاری دارد که می‌توان به خرس و گربه وحشی و پلنگ و گرگ و همچنین به پرندگان شکاری مانند عقاب و جغد اشاره نمود که بعضا خود این حیوان یا توله‌هایش را شکار می‌کنند.این حیوان در تمامی زیستگاهها زندگی می‌کند اما معمولا از مناطق بسیار خشک و جنگلهای انبوه دوری می‌کند به طور مثال تنها در ایران در جنگلهای گلستان دیده نشده‌است.
 
شکل ظاهری
این روباه از گونه‌های دیگر روباه‌ها بزرگتر می‌باشد وزنش بین ۳ تا ۱۱کیلوگرم و ارتفاع از شانه بین ۲۵ تا ۴۵ سانتیمتر است همچنین طول سر و بدن این حیوان بین ۴۶ تا ۸۶ سانتیمتر است و طول دم آن ۵۵.۵ تا ۳۰.۵ سانتیمتر است.رنگش بیشتر به رنگ قرمز زنگ زده که به قرمز تمایل دارد و در تیره پشت پررنگ تر و در کناره‌ها بدن کم رنگ تر است.کناره بدن تا زیر شکم خاکستری مخلوط با قهوه‌ای روشن است و در برخی قسمتها روشنتر و در برخی قسمتها تیره تر است.دم بسیار پر مو و پر پشت است و نوک آن معمولا سفید است و گوشها نسبت به بدن بزرگ و سه گوش و نوک دار است و پشت آن سیاه می‌باشد. زیر گونه‌ای از روباه قرمز در آمریکای شمالی و شمال آسیا به رنگ سیاه وجود دارند.
 
تغذیه
 روباه بسته به محل زندگی اش و چیزی که می‌تواند بخورد دارد این حیوان می‌تواند از پرندگان و جوجه‌های آنها از جوندگان مثل خرگوش و موش یا حتی از دوزیستانی مثل قورباغه یا از آبزیان مثل ماهی و خرچنگ یا از نرم تنها مثل حلزون و از حشرات و کرمها و حیوانات اهلی و حتی از گیاهان و میوه‌ها تغذیه کند که این انطباق با طیف وسیعی از غذاها باعث ازدیاد نسل این حیوان شده‌است. دیده شده که این حیوان در مثلاً ترکمن صحرا در ایران در تابستانها از هندوانه نیز تغذیه نموده‌ است و حتی میوه‌هایی مانند توت و خرما و غلات تازه رسیده و گیاهان سبز نیز در سبد غذایی این حیوان قرار گرفته‌اند.این حیوان غذای اضافی را در زیر خاک پنهان می‌کند.
 
 تولید مثل
نوع ماده این حیوان تنها در سال بمدت ۶ روز آماده جفت گیری است و فصل جفت گیری این حیوان از اواسط زمستان شروع شده و تا اوایل بهار ادامه پیدامیکند. در این مدت روباه ماده در یک مکان استقرار پیدا می‌کند و روباه نر از بوی ادرار نوع ماده وی را پیدا می‌کند.روباه ماده ممکن با چند نر نیز جفت گیری کند.دوران آبستنی این روباه معمولا بین ۵۱ تا ۶۳ روز است و تعداد توله‌ها بین ۳ تا ۸ عدد است نوزادان در بدو تولد دارای موهای قهوه‌ای و خاکستری هستند.نوزادان ۹ تا ۱۴ روز از اول تولد چشمانشان بسته ‌است و تا ۲۴ روز نمی‌توانند از لانه خارج شوند.از بیست روزگی شروع به خوردن گوشت می‌کنند و تا ۴ ماهگی کنار والدینشان زندگی می‌کنند و در ۱۰ماهگی توانایی تولید مثل پیدا می‌کنند.روباه ماده نیز تا ۳ هفته بعد از زایمان از لانه خارج نمی‌شود و روباه نر برای او غذا می‌برد.روباهها ۱۰ سال عمر می‌کنند و معمولا در طول عمر خود مهاجرت طولانی و دور نمی‌کنند بجز مواردی که یک روباه جوان برای بدست آوردن جفت یا ناحیه زندگی مجبور به مهاجرت به مکانهای دورتر شود.روباهها در انتشار بیماری میان انسانها و حیوانات نقش زیادی دارند که یکی از این بیماریها هاری است که یکی از علل شایع مرگ میر در میان این حیوان است.

عادات
روباه حیوانی است شبگرد که معمولا در روز استراحت می‌کند و در سه نوبت یعنی غروب و نیمه شب و صبح زود فعال است اما اگر مریض باشد یا در فصل جفتگیری یا به‌ دنبال غذا باشد در روز نیز مشاهده می‌شود. روباه حیوان اجتماعی نیست و به صورت تکی و منفرد زندگی می‌کند و فقط در زمان جفت گیری و مراقبت از بچه‌ها زندگی جمعی دارد.لانه اش را معمولا خودش حفر می‌کند اما در برخی موارد در لانه متروکه خرگوش و یا گورگن نیز زندگی می‌کند.روباه معمولا دو لانه دارد که در هنگام خطر بچه‌هایش را از یک لانه به لانه دیگر حمل می‌کند و همچنین این لانه‌ها چند خروجی اضطراری برای مواقع خطر دارند.روباه معمولاً برای استراحت فقط در لانه اش میماند اما اگر هوا مساعد باشد در بیرون از لانه زیر بوته‌ها و درخچه‌ها و حتی برخی موارد در محوطه باز نیز به استراحت می‌پردازد.

2. روباه قطبی
روباه قُطبی، گونه‌ای روباه است که در نواحی قطبی اروپا، آسیا و آمریکای شمالی زندگی می‌کند. اندازه بدن آنها بین چهل و شش تا شصت و هشت سانتیمتر است و اندازه دم آنها تا سی و پنج سانتیمتر می‌شود. روباه قطبی از معدود جانورانیست که می‌تواند در برف و یخ زندگی کند. آنها پاهای کوتاه و پرمو دارند و گوشهای آنها کوچک و تقریباً گرد است. این روباه‌ها از جوندگان کوچک، پرندگانی که بر روی زمین زندگی می‌کنند، باقی مانده غذای خرس قطبی و حتّی لاشه حیوانات تغذیه می‌کنند. سوراخهای پای تپّه‌ها و صخره‌ها پناهگاه‌های خوبی برای روباه‌ها می‌باشند ولی آنها در طول زمستان نمی‌خوابند و می‌توانند دمای پنجاه درجه زیر صفر را نیز تحمّل کنند.روباه‌های قطبی در ماه‌های مه و ژوئن پس از پنجاه و یک تا پنجاه و هفت روز بارداری چهار تا یازده توله به دنیا می‌آورند و پدر و مادر هر دو از توله‌ها نگهداری می‌کنند.

3. شاه‌روباه
شاه ‌روباه یا روباه افغانی حیوانی است از جنس روباهان (Vulpes)، که در علفزارهای کوهستانی افغانستان و ایران و برخی نقاط دیگر خاورمیانه زندگی می‌کند.جثه آن کمی کوچک‌تر از روباهمعمولی و در صورت، دو نوار سياه و مشخص دارد كه از چشمها به طرف بیرون امتداد يافته‌اند.طول بدن آن در حدود ۵۰ سانتیمتر است و کمیاب‌ترین روباه ایران به‌شمار می‌آید.موهای بدن آن انبوه اند و دمی بسیار بلند و پرمو دارد.

تغذیه
این روباه در مقایسه با سایر روباه‌ها بیشتر همه چیز خوار است.به میوه‌ها مانند انگور بی هسته و خربزهای رسیده که موقع برداشتشان است علاقه وافر دارد.به علاوه از حشرات موجود در بیابان نیز تغذیه می‌کند.
 
4. روباه صحرایی
روباه صحرایی حیوانی است از تیره سگ‌سانان جنس روباهیان (Vulpes) که در شمال آفریقا و خاورمیانه زندگی می‌کنند.زیستگاه آنها همانطور که از نامشان پیداست صحراها و مناطق نیمه صحرایی است. اندازه بدن آنها ۳۷ تا ۴۱ سانتیمتر و اندازه دمشان ۱۹ تا ۲۱ سانتیمتر است. روباه صحرایی کوچک‌ترین گونه روباه‌ است و به دلیل داشتن گوشهای بسیار بزرگ به راحتی قابل تشخیص می‌باشد. شب کار هستند و روز را در سوراخهایی که در شن حفر می‌کنند به سر می‌برند.این روباهها از جوندگان کوچک، پرندگان، حشرات و خزندگان کوچک صحرایی تغذیه می‌کنند. روباههای صحرایی به صورت دست جمعی زندگی می‌کنند. جفتها در تمام زمان زندگی خود با یکدیگر می‌مانند. هر جفت و یا هر خانواده‌ای دارای قلمرویی مخصوص به خود است.روباههای صحرایی در بهار و پس از ۵۰ یا ۵۱ روز باردای ۲ تا ۵ توله به دنیا می‌آورند.

5. روباه ترکمنی
روباه ترکمنی از روباه معمولی کوچکتر است و مختص قاره آسیا می‌باشد.این روباه بر خلاف سایر روباه‏ها اجتماعی است و در دشت‌ها و کوهستان‌های نیمه بیابانی زندگی می‌کند. پوست این حیوان بسیار زیباست به همین جهت شکار می‌شود و هم اکنون جزو حیواناتی است که در خیلی از کشورها از جمله ایران در معرض انقراض است.
 
 
لینک منبع
  • 203 بار نمایش
ورود
نام کاربری
کلمه عبور
رمز عبور خود را فراموش کرده اید ؟ یادآوری رمز عبور
© 1398, All rights reserved Entitex Co